István Lanstyák (ur. 13 lipca 1959 w Łuczeńcu) – węgierski językoznawca. Do jego zainteresowań naukowo-badawczych należą: językoznawstwo kontaktowe, socjolingwistyka, planowanie językowe, bilingwizm, translatoryka, leksykologia i leksykografia.
Życiorys Studiował hungarystykę i anglistykę na Uniwersytecie Lajosa-Kossutha w Debreczynie. Swoją edukację kontynuował na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie, gdzie w 1989 roku otrzymał „mały doktorat” (PhDr.). W 1995 roku uzyskał na tejże uczelni tytuł kandydata nauk. Objął tamże stanowisko profesora językoznawstwa węgierskiego.
Jest członkiem Biura Językowego Gramma. Wniósł wkład w badania ideologii językowych oraz problematyki dwujęzyczności węgiersko-słowackiej. Opowiada się za uznaniem odrębności odmian języka węgierskiego na Słowacji. Zajmuje się także teoretycznymi kwestiami przekładu Nowego Testamentu oraz uczestniczy jako lektor w tłumaczeniu Nowego Testamentu na język węgierski.
W 2017 roku otrzymał nagrodę im. Jánosa Aranya za całokształt dorobku.