Aleksandr Dmitrijewicz Bułajew (ros. Александр Дмитриевич Булаев, ur. w miejscowości Czany, zm. 17 maja 1943) – radziecki lotnik wojskowy, major, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotnika kolejowego. Skończył szkołę średnią, pracował w Omsku, gdzie studiował w Instytucie Inżynierów Transportu Kolejowego i uczył się w aeroklubie, później przeniósł się do Leningradzkiego Instytutu Chemiczno-Technologicznego, od 1932 należał do WKP(b). W 1934 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, w 1936 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Charkowie i został lotnikiem-instruktorem w szkole lotniczej, od 1938 służył w Siłach Powietrznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Brał udział w wojnie z Finlandią, walcząc w składzie 7 pułku lotnictwa myśliwskiego, wykonując 120 lotów bojowych, w tym 40 szturmowych i w 20 walkach powietrznych strącając osobiście dwa fińskie samoloty i trzy w grupie. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, dowodził eskadrą w 158 pułku lotnictwa myśliwskiego i biorąc udział w obronie Leningradu. 27 czerwca 1941 odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w wojnie z Niemcami. W walce 17 sierpnia 1941 wraz z dwoma innymi myśliwcami zestrzelił dwa Messerschmitty, sam został trafiony i spadł, jednak zdołał wyskoczyć na spadochronie.