Antoni Bolesław Lewandowski (ur. 4 sierpnia 1892 w Worytach, zm. 29 sierpnia 1943 w Błędowie) – polski polityk i działacz społeczny, drogista, poseł na Sejm II i III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego oraz Stronnictwa Narodowego.
Życiorys Ukończył szkołę drogistowską w Olsztynie. Do 1919 przebywał na emigracji w Niemczech. W okresie międzywojennym prowadził drogerię w Bydgoszczy. Był Prezesem Towarzystwa Kupców oraz członkiem Zarządu Głównego Związku Towarzystw Kupieckich na Okręg Nadnotecki i członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej. Był radnym Rady Miejskiej w Bydgoszczy w latach 1921–1933, gdzie do 1933 roku przewodniczył komisji finansowo-budżetowej. W 1928 uzyskał mandat posła z listy nr 24 (Lista Katolicko-Narodowa) w okręgu wyborczym nr 33 (Gniezno). W 1930 uzyskał reelekcję, ale utracił mandat orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 1930 roku o unieważnieniu wyborów w okręgu wyborczym nr 33. Mimo to został ponownie wybrany 1 czerwca 1930. W II kadencji pracował w komisjach robót publicznych i skarbowej, zaś w III w komisji spraw zagranicznych. Angażował się w działalność polityczną w pomorskich komórkach Związku Ludowo-Narodowego, a następnie Stronnictwa Narodowego, którego był prezesem na teren powiatu Bydgoszcz.