Budowa statku rozpoczęta została przez International Shipbuilding Co. w 1920 roku w Pascagoula w stanie Missisipi. Jednostka należała do typowych amerykańskich statków budowy wojennej z I wojny światowej. Budowana była jako przeznaczony dla Włoch parowiec „Trieste” (Triest), prawdopodobnie na amerykańskie zlecenie rządowe. Po zwodowaniu kadłub nie został jednak ukończony i wraz z dwoma innymi statkami tej serii powstającymi w tej stoczni („Trento” i „Torino”) został odstawiony na rzece Mobile River w pobliżu Mobile w stanie Alabama. W międzyczasie właścicielem stała się grecka spółka zarejestrowana w Panamie Victor Rose de Vapores. Kadłub był nadal w dobrym stanie, zacumowany w słodkiej wodzie, i zdecydowano, że ekonomicznie uzasadnione będzie jego ukończenie. 9 kwietnia 1941 roku kadłub został sprzedany GAL-owi w Jersey City. Statek został ukończony i wyposażony w siłownię w stoczni Waterman Steamship Corporation w Mobile, z wykorzystaniem używanej maszyny parowej sprowadzonej z Kanady, również pochodzącej z 1920 roku. Według innej relacji, maszyny były przeznaczone oryginalnie do tego statku i sprowadzono je z Duluth. Maszyny uległy jednak uszkodzeniu w trakcie transportu i wymagały dodatkowych nakładów.