Fakt, że Ritchie odzyskał aktywne dowództwo po zwolnieniu, w przeciwieństwie do swojego poprzednika z 8 Armii, Cunninghama, odzwierciedla wysoki szacunek, jakim cieszył się jego dawny dowódca Brooke, teraz szef Imperialnego Sztabu Generalnego. Za swoje zasługi w Europie Północno-Zachodniej Ritchie został Rycerzem Kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego 5 lipca 1945 r. i dwukrotnie wymieniany w dyspozycjach w trakcie kampanii za „dzielne i wyróżniające się zasługi” 22 marca i 9 sierpnia 1945 r.
Jak pisze historyk Richard Mead:
Okres powojenny Po wojnie Ritchie pozostał w armii, zostając w 1945 r. szefem sztabu Dowództwa Szkockiego i gubernatorem zamku w Edynburgu, a w 1947 r. szefem sztabu Sił Lądowych Dalekiego Wschodu.
Od grudnia 1948 r. do odejścia z wojska Ritchie mianowany na generała aide-de-camp przez króla, a od września 1950 r. był honorowym pułkownikiem Pułku Black Watch, swojej pierwszej jednostki. Po przejściu na emeryturę wyemigrował do Kanady, gdzie został dyrektorem kanadyjskiej spółki zależnej Tanqueray Gordon & Co., a w 1954 r. przewodniczącym Mercantile & General Reinsurance Co.