W 2010 władze m.st. Warszawy podjęły działania celem odzyskania nieruchomości i usunięcia samowoli budowlanej. W 2018 Naczelny Sąd Administracyjny wydał ostateczny wyrok, w którym uznał, że umowa dzierżawy zawarta 10 maja 1994 wygasła 14 maja 2009. Od tego czasu właściciel Czarnego Kota zajmował nieruchomość bez tytułu prawnego, odwlekając rozbiórkę dzięki wykorzystywaniu kolejnych środków prawnych. Przez ten czas w obiekcie prowadzona była działalność gospodarcza.
W grudniu 2019 została zawarta umowa na rozbiórkę nielegalnych pięter. Częściowa rozbiórka została przeprowadzona w lutym 2020. Nie zburzono jedynie dwóch dolnych kondygnacji. W marcu 2021 sąd apelacyjny oddalił apelację właścicielek hotelu w sprawie o wydanie nieruchomości miastu. W 2021 nadzór budowlany wydał decyzję nakazującą miastu rozbiórkę resztek budynku dawnego hotelu. Prace rozbiórkowe zakończono pod koniec grudnia 2021.
Odniesienia w kulturze W 2025 roku Stanisław Łubieński opublikował książkę Drugie życie Czarnego Kota, za którą dostał Paszport „Polityki”.
Przypisy
Kategoria:Hotele w Warszawie Kategoria:Powązki (Warszawa) Kategoria:Wyburzone obiekty budowlane w Warszawie