Triumfował również w nieoficjalnych rozgrywkach o mistrzostwo Hrvatsko-Slovenskej Ligi (1939/40) i Niepodległego Państwa Chorwackiego (1943) oraz o Puchar Króla Aleksandra (1938) i Puchar HNS (1941).

W czerwcu 1945 roku Związek Komunistów Jugosławii z przyczyn politycznych rozwiązał Građanskiego i zniszczył jego archiwa w odwecie za udział w utworzonej przez Ustaszy lidze chorwackiej. Trzy dni po tym, przy aprobacie władz komunistycznych, część byłych piłkarzy i działaczy założyła Dinamo Zagrzeb, który uznany został za spadkobiercę tradycji jego poprzednika. Kokotović mianowany został pierwszym w historii kapitanem zespołu. W 1946 roku wygrał z Dinamem mistrzostwo Zagrzebia, dzięki czemu uzyskał prawo gry w Prvej Lidze Jugoslavije w inauguracyjnym sezonie 1946/47, zdobywając wicemistrzostwo kraju. W sezonie 1947/48 wywalczył tytuł mistrza Jugosławii, pełniąc funkcję grającego asystenta trenera Karla Mütscha. Jesienią 1948 roku zakończył karierę piłkarską.