Od 1945 do likwidacji Towarzystwo otrzymało duże majątki ziemskie w województwie poznańskim i gdańskim. Organizowano tam gniazda, szkoły i przedszkola. W bursach organizowano kolonie dla dzieci ze zniszczonej Warszawy. W 1946 Jeżewski wydał broszurę Wioski i Ogniska Kościuszkowskie. W 1947 Towarzystwa Gniazd Sierocych i Wiosek Kościuszkowskich miały pod opieką około 350 dzieci, ale już w 1948 władze komunistyczne zaczęły zmierzać do likwidacji Towarzystwa, do czego doszło w 1949 (Jeżewski w międzyczasie zmarł 15 marca 1948). Domy należące do Towarzystwa przejęło Kuratorium szkolne, a internat dla dziewcząt w Krakowie – Towarzystwo Burs i Stypendiów. Idea opieki rodzinnej została wygaszona – u komunistów zwyciężyła na długie lata idea centralizacji zadań opiekuńczych realizowana w państwowych domach dziecka. Tzw. gnieździacy spotykali się jeszcze później, a w 1957 podjęli działania o reaktywację Towarzystwa. Ostatecznie od 1958 tworzono rodzinne domy dziecka (początkowo jako eksperyment pedagogiczny).
Przypisy
Linki zewnętrzne Wzorowe wioski – program działalności – dostęp 28.11.2019
Kategoria:Domy dziecka Kategoria:Eksperymenty pedagogiczne Kategoria:Psychologia wychowawcza Kategoria:Socjologia i antropologia rodziny Kategoria:Polskie towarzystwa pedagogiczne