Namulisko jest piaszczysto-próchniczne. We wschodniej części dziedzińca jest Salka Boczna o długości 4 m i wysokości 2 m. Na jej ścianach dobrze widoczne są warstwy wapienia tworzącego dziedziniec. Ma on ospowatą strukturę będącą skutkiem działania erozji wietrznej. W obrębie dziedzińca schroniska, lub w najbliższym otoczeniu jego ścian obficie występuje rzadki gatunek storczyka – buławnik wielkokwiatowy, a także takie rośliny, jak: bluszcz pospolity, szczyr trwały, sałatnik leśny, glistnik jaskółcze ziele.
Schronisko ma charakter cyrku z niewielkimi wnękami, kominkiem i oknem skalnym. Prawdopodobnie powstało w wyniku zawalenia się jaskiniowej komory.
W okolicy skalnego okna na skale Sadek poprowadzono kilka trudnych dróg wspinaczkowych (przez wspinaczy skalnych opisywane w segmencie Sadek II i Sadek IV).
Historia eksploatacji i dokumentacji Schronisko znane jest od dawna. Po raz pierwszy opisał go Kazimierz Kowalski w 1951 roku jako „Schronisko w Berkowej Górze koło Kroczyc II”. W 1979 r. K. Mazik zinwentaryzował je pod nazwą Schronisko Sadek. Nowa nazwa pochodzi od tego, że dawniej teren dziedzińca przypominał sad. Plan schroniska opracowali K. Mazik, Z. Lorek, J. Zygmunt. mały|lewo|Plan Przypisy K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej