Lata 1917–1920 Po rewolucji październikowej podobnie jak i innych duchownych spotkały go prześladowania. W 1919 znacjonalizowano wybudowaną na początku XX w. plebanię przy katedrze św. Zofii, która do dziś nie została zwrócona. Podczas napaści wojsk ukraińskich na miasto w latach 1918–1919 oraz po wyparciu bolszewików z miasta w 1920 bronił Żydów przed pogromami oraz ukrywał ludność żydowską w podziemiach katedry. Podczas wyprawy kijowskiej i zajęciu Żytomierza przez Wojsko Polskie w 1920 zorganizował uroczystości oraz przyjęcie na cześć Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. Przed ponownym zajęciem Żytomierza przez komunistów odmówił ucieczki, nie chcąc pozostawiać wiernych. Został wówczas wikariuszem generalnym na Wołyń i powiat Berdyczów, stając na czele części diecezji żytomierskiej, która znalazła się w granicach Związku Radzieckiego.