Wkrótce po jego podpisaniu został zwolniony z więzienia, w wyniku tortur był jednak według słów konsula RP w Kijowie Michała Świrskiego, zapisanych w raporcie wysłanym do Warszawy, na wpół obłąkany i zniedołężniały. Po wyjściu na wolność unikał pracy w parafii oraz nie kontaktował się z innymi kapłanami i wiernymi.
Konsul Świrski apelował do władz RP o ewakuację ks. Fedukowicza z ZSRR, jednak nie doszła ona do skutku. 4 stycznia 1925 ks. Fedukowicz w proteście przeciwko władzy sowieckiej lub z powodu wyrzutów sumienia dokonał samospalenia na brzegu rzeki Teterew. Został ugaszony przez świadków i przewieziony do szpitala, jednak z powodu rozległości poparzeń kilka godzin później zmarł.
Postanowieniem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego z dnia 2 maja 1922 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu organizacji wojskowej".
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru rosyjskiego Kategoria:Ludzie związani z Żytomierzem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie zmarli w wyniku samospalenia (forma samobójstwa) Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji w ZSRR Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1925