Niektóre gatunki, w szczególności medinilla wspaniała M. magnifica, uprawiane są jako ozdobne rośliny doniczkowe, zwłaszcza w ogrodach zimowych. Niektóre gatunki wykorzystywane są także w ziołolecznictwie, np. liśćmi M. radicans leczy się dyzenterię, a z M. macrocarpa wytwarza się w Indonezji środki przeciw różnym truciznom.
Rośliny w uprawie wymagają podłoża żyznego, próchnicznego, przepuszczalnego i wilgotnego, należy je obficie podlewać i nawozić, nie znoszą spadków temperatur poniżej 18°C.
Nazwa rodzajowa upamiętnia hiszpańskiego gubernatora Marianów – Jose de Medinilla y Pineda.
Morfologia thumb|Medinilla myriantha thumb|Medinilla myrmecorhiza Pokrój Naziemne i epifityczne krzewy o pędach wyprostowanych, zwisających lub płożących, rzadziej pnącza (czepiające się podpór korzeniami) i niewielkie drzewa. Pędy na przekroju okrągłe lub czterokanciaste, czasem gruboszowate i korkowaciejące. Rośliny nagie, rzadziej różne części oprószone, pokryte drobnymi, brązowymi łuseczkami lub różnego rodzaju włoskami.