Zakończenie działań wojennych na Zachodzie przyspieszyło rozwój organizacyjny Armii. Przestało istnieć wiele trudności związanych z rekrutacją i wcieleniem Polaków do Armii, zwłaszcza we Włoszech. Pozyskano tam ok. 25 tys. żołnierzy – byłych jeńców z armii austro-węgierskiej. Armia gen. Hallera organizowana była na bazie korpusów i dywizji, organizacyjnie odpowiadających armii francuskiej, wyposażonych i uzbrojonych sprzętem i uzbrojeniem demobilizowanych jednostek francuskich. Armia przyjęła błękitny kolor mundurów, stąd zwano ją „błękitną”. Armia Hallera była najlepiej wyszkoloną, uzbrojoną i wyposażoną częścią WP.
Według stanu na dzień 1 kwietnia 1919 roku organizacja armii wyglądała następująco: I korpus, gen. Dominique Joseph Odry 1 Dywizja Strzelców, gen. Joseph Jean Bernard 1 pułk strzelców polskich 2 pułk strzelców polskich 3 pułk strzelców polskich 2 Dywizja Strzelców, gen. Louis Modelon 4 pułk strzelców polskich 5 pułk strzelców polskich 6 pułk strzelców polskich 3 Dywizja Strzelców, gen. Eugène-Auguste Petitdemange 7 pułk strzelców polskich 8 pułk strzelców polskich 9 pułk strzelców polskich III korpus, gen. André Joseph Emmanuel Massenet (od 28 marca 1919 roku)Marek Orłowski. Generał Józef Haller 1873-1960, Kraków 2007, s. 260.. 6 Dywizja Strzelców, gen.