mały|Grób Witolda Jabłońskiego i Antoniny Obrębskiej-Jabłońskiej na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Antonina Obrębska-Jabłońska (ur. 12 stycznia 1901 w Pszczelni k. Hajsyna na Podolu, zm. 19 listopada 1994 w Warszawie) – polska profesor nauk humanistycznych, językoznawczyni, polonistka i białorutenistka.

Życiorys Urodziła się w rodzinie Antoniego (ur. 1848), administratora majątku Potockich, i Marii z Hołajskich (1879–1957), nauczycielkiNagrobek na cmentarzu Wojskowym na Powązkach [dostęp 2024-02-16].. Miała siostrę Marię Obrębską-Stieber (1904–1995) i brata Józefa Obrębskiego (1905–1967). Naukę gimnazjalną rozpoczęła w 1908 w szkole polskiej w Kijowie, od 1911 edukację kontynuowała na warszawskiej pensji Jadwigi Kowalczykówny i Jadwigi Jawurkówny, którą ukończyła w roku 1919. W 1920 rozpoczęła studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, następnie w latach 1922–1925 studiowała slawistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam w 1925 uzyskała stopień doktora filozofii na podstawie pracy Historia rodzaju męskoosobowego w języku polskim, a w 1934 uzyskała docenturę z filologii słowiańskiej.