Trytoma groniasta byłą pierwszą z wielu roślin sprowadzonych z południowej Afryki do uprawy w Europie (trafiła do uprawy w Niemczech już w 1707 roku).
Morfologia Pokrój Byliny z tęgimi lub cienkimi kłączami rosnącymi poziomo, z odgałęzieniami, z których gęsto (kępiasto) lub rzadko (rośliny pojedyncze) wyrastają kępy liści. Rośliny zwykle bezłodygowe (u trytomy łodygowej jest ona tęga i osiąga do 30 cm wysokości).
Liście Liczne, wąskie, tworzą rozetę przyziemną, czasem wyrastają dwurzędowo, zwykle łukowato przewisają. Blaszka równowąska, zwykle z wyraźną linią grzbietową (stąd na przekroju w kształcie litery V), całobrzegie lub drobno piłkowane. Osiągają do 120 cm wysokości. Mają barwę od jasnozielonej do niebieskawej.
Kwiaty Zebrane w wysokie (od 60 do 180 cm wysokości), zwykle nierozgałęzione (czasem z krótkimi rozgałęzieniami) gęste, kłosokształtne kwiatostany groniaste. Pod kwiatostanem obecne są 1–3 niewielkie podsadki. Kwiaty siedzące lub krótkoszypułkowe, wsparte błoniastymi przysadkami dłuższymi od szypułek. Kwiaty dojrzewają sukcesywnie od dołu kwiatostanu ku górze. Początkowo (w pąku) odstają poziomo, z czasem przewisają i stają się coraz jaśniejsze.