Zakaz zmiany klasyfikacji ziem W 1787 r. wprowadzono zakaz zmiany klasyfikacji ziemi, więc gdy była ona uznana za rustykalną (ziemia uprawiana przez chłopów), to nie mogła stać się dominikalną (grunty folwarczne) oraz odwrotnie.

Właścicielem tabularnym mógł być wyłącznie wylegitymowany szlachcic, jednak na początku XIX w. okazało się, że co dziesiąty posesor nie posiada legitymacji, więc przepisy zliberalizowano. W 1814 r. cesarz Franciszek Józef I wydał patent, na mocy którego uznano posiadanie dóbr tabularnych przez szlachtę niewylegitymowaną, lecz ich spadkobiercy musieli potwierdzić szlachectwo lub uzyskać indygenat galicyjski pod groźbą nakazu sprzedaży dóbr. Jednak w 1818 r. zniesiono nakaz sprzedaży dóbr tabularnych przez niewylegitymowanych posesorów.

Dominia naczelne Powoływano je, jeśli w gminie podatkowej było kilku właścicieli dominikalnych. Kierownictwo akcją regulacyjną powierzano temu posesorowi, który posiadał największą ilość poddanych.