Strubnica (; ) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie mostowskim, w sielsowiecie Piaski, przy drodze republikańskiej .
Historia Według legend Strubnica została założona przez króla Zygmunta Augusta, który uganiał się za grubą zwierzyną w okolicznych lasach. Zmęczony długą gonitwą za zwierzem kazał „strąbić” pozostałych towarzyszy. Inna legenda wiąże jej powstanie z osobą królowej Bony, która, polując w tych lasach miała odłączyć się od swych towarzyszy. Zabłąkana w dziczy, miała uczynić ślub, że jeśli zostanie wybawiona z niebezpieczeństwa, to zbuduje w tym miejscu kościół. Grając na rogu myśliwskim udało jej się zwołać („strąbić”) do siebie dworzan. Od tego słowa, po białorusku „strubić”, miała pochodzić nazwa Strubnicy. Wbrew legendom pierwsza wzmianka o istnieniu Strubnicy jest jednak wcześniejsza, bo pochodzi z 1413 rokuKodeks dyplomatyczny katedry i diecezji wileńskiej, T. 1, (1387–1507), oprac. Jan Nepomucen Fijałek, Władysław Aleksander Semkowicz, Kraków 1932,. lewo|mały|281x281px|Kościół w Strubnicy (widok współczesny) Miejscowość położona była w Wielkim Księstwie Litewskim, w księstwie grodzieńskimStanisław Kutrzeba: Historia ustroju Polski w zarysie, Tom drugi: Litwa. Lwów – Warszawa 1921, s. 88. Od 1413 r,.