Należał także do Ewangelickiego Kościoła Unii Staropruskiej, nim został następnie powołany do służby wojskowej.
Po drugiej wojnie światowej był zaangażowany w odbudowę Kościoła ewangelickiego w Niemczech. W 1946 został prepozytem w Halberstadt i Quedlinburgu oraz pełnił funkcję duszpasterza w kolegiacie św. Serwacego w Quedlinburgu. Od 1 października 1952 do przejścia na emeryturę w dniu 31 sierpnia 1972 był przewodniczącym Unii Kościołów Ewangelickich. Ponadto od 1961 był także dyrektorem Ewangelickiej Akademii Badawczej i kaznodzieją w berlińskiej katedrze. W 1978 roku przeniósł się z Berlina Wschodniego do Kolonii.
Życie prywatne Od 1932 żonaty z Magdaleną Düemke. Miał trzech synów.
Wyróżnienia w 1959 otrzymał tytuł doktora honoris causa Wydziału Ewangelicko-Teologicznego Uniwersytetu w Münster
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1991 Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Niemieccy duchowni protestanccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Braniewie Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Braniewie