Kałyjnur Usenbekow, Kalijnur Usienbekow (kirg. Калыйнур Үсөнбеков, ros. Калийнур Усенбеков, ur. 23 września 1921 we wsi Oj-Bułak obecnie w rejonie Tüp w obwodzie issykkulskim, zm. 9 grudnia 2003 w Biszkeku) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys Urodził się w kirgiskiej rodzinie chłopskiej. W czerwcu 1941 ukończył szkołę pedagogiczną w Przewalsku (obecnie Karakoł), pracował jako kierownik jednej z sekcji niepełnej szkoły średniej. Od lutego 1942 służył w Armii Czerwonej w Zabajkalskim Okręgu Wojskowym, od listopada 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w 1943 ukończył kursy młodszych poruczników i został członkiem WKP(b). Walczył na Froncie Dońskim, 3 i 4 Ukraińskim oraz 1 Białoruskim. W lutym 1945 jako partyjny organizator batalionu 1008 pułku piechoty 266 Dywizji Piechoty 5 Armii Uderzeniowej 1 Frontu Białoruskiego w stopniu starszego porucznika brał udział w walkach o rozszerzenie przyczółka kostrzyńskiego, gdzie 12-14 lutego osobistym przykładem i słowem prowadził żołnierzy do ataku, by odpierać wiele kontrataków wroga. Wyróżnił się wówczas osobistym męstwem i odwagą. Później brał udział w walkach o Berlin. W 1951 ukończył Wojskowo-Prawniczą Akademię Armii Radzieckiej, później pracował w organach wojskowej i cywilnej prokuratury.