1989 rok pogłębił różnice między kierowcami bałtyckimi a resztą zawodników z ZSRR. Utworzono wówczas Puchar Bałtyku dla kierowców szwedzkich, fińskich, norweskich, estońskich, łotewskich i litewskich. Ott Vanaselja, korzystający z nowego Estteka 884, wygrał pierwszą rundę w Bikerniekach oraz został mistrzem serii. Ponadto bałtyccy kierowcy w miarę możliwości jeździli na zagraniczne zawody, wykazując dużą konkurencyjność. W związku z tym w krajowych mistrzostwach Formuły Mondial w przeciwieństwie do 1988 roku nie uczestniczyła bałtycka czołówka. W tych okolicznościach mistrzem został zwycięzca dwóch wyścigów, Wiktor Kozankow.

W 1990 roku DOSAAF w praktyce stracił kontrolę nad wydawaniem pozwoleń kierowcom na wyjazd za granicę. Tymczasem nazwę krajowej serii zmieniono na „Formuła 1600”. Zrezygnowano z organizacji zawodów na dalekim i niebezpiecznym torze Rustawi. Po dwóch eliminacjach Wiktor Kozankow i Toivo Asmer mieli identyczną liczbę punktów, ale Kozankow zrezygnował z udziału w finałowej rundzie, preferując start w amerykańskiej Formule Vee. Stąd też mistrzem został Asmer, będący jednocześnie liderem reprezentacji w Pucharze Pokoju i Przyjaźni.