200px|thumb|Herb Sulicki I 200px|thumb|Herb Sulicki II Sulicki (Sulitzki, Zulicki, Marszelis-Sulicki, Marschall von Sulitzki, Mora odmienny) – herb szlachecki, używany przez rodzinę osiadłą na Kaszubach. Herb własny rodziny Marszelis-Sulickich, odmiana herbu Mora.

Opis herbu Herb znany przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

Sulicki I: W polu srebrnym głowa murzyńska czarna z przewiązką srebrną. Klejnot: nad hełmem bez korony trzy strzały błękitne, w wachlarz. Labry czarne, podbite srebrem.

Sulicki II: W polu czerwonym głowa murzyńską czarna z przewiązką srebrną. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy strzały srebrne, z opierzeniem czerwonym, w wachlarz. Labry czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki Herb po raz pierwszy pojawił się na pieczęci Franciszka Marszelisa Sulickiego, ławnika puckiego, przykładanej do dokumentów z lat 1578-96. Jednakże na pieczęci tej widniała jedynie głowa, być może murzyńska albo lwia na wprost, z wysuniętym językiem lub kółkiem w nozdrzach. Herb Sulicki I za tzw. Nowym Siebmacherem (Der Adel des Königreichs Preußen, 1906) przytacza Juliusz Karol Ostrowski (Księga herbowa rodów polskich, 1897, 1906).