Niemiecka obrona Naprzeciw XXX Korpusu znajdował się odcinek niemieckiego frontu obsadzony przez Dywizję Panzer Lehr i lewą flankę 12 Dywizji Pancernej SS „Hitlerjugend”, która utrzymywała 12-kilometrowy front od Epron na północ od Caen do Fontenay. Dywizje były wspierane przez 60–80 armat 88 mm z III Flakkorpsu, rozstawionych od Saint-André-sur-Orne do Aunay-sur-Odon, które otrzymały instrukcje dotyczące walki z czołgami alianckimi na dystansie większym niż 2000 m.. Na południe od 49 Dywizji niemiecka obrona była oparta na 3. batalionie 26 Pułku Grenadierów Pancernych SS i czołgi 12 Pułku Pancernego SS z 12 Dywizji Pancernej SS „Hitlerjugend”. Oba pułki zostały okopane za rozległymi polami minowymi w dobrze zakamuflowanych pozycjach, ale znajdowały się w akcji nieprzerwanie od dnia inwazji i były już wyczerpane walkami. Do 24 czerwca 12 Dywizja SS poniosła ok. 2550 ofiar (z czego połowa to żołnierze piechoty), miała już tylko ok. 58 działających czołgów Panzer IV, ok. 44 panter i nieznaną liczbę spośród dziesięciu niszczycieli czołgów Jagdpanzer IV, które jednostka posiadała 6 czerwca. Dywizja Panzer Lehr miała ok. 33 Panzer IV, ok. 30 Panter i kilka z czterdziestu dział szturmowych Jagdpanzer IV i Sturmgeschütz III obecnych w dywizji 1 czerwca. Od dnia inwazji do rozpoczęcia brytyjskiej operacji Martlet dywizja straciła ok.