Pałac Miramar (, ) – pałac nad zatoką La Concha w San Sebastián w Kraju Basków.

Historia W połowie XIX wieku królowa Hiszpanii Izabela II zaczęła odwiedzać San Sebastián w celu zażywania kąpieli w morzu. Z kolei królowa Maria Krystyna Austriacka, żona Alfonsa XII, przeniosła letnią siedzibę dworu do San Sebastián. Częste pobyty rodziny królewskiej w mieście spowodowały konieczność wybudowania odpowiedniej rezydencji. Plan nowego pałacu sporządził w 1888 roku angielski architekt Selden Wornum. Jako miejsce na budowę wybrano posiadłość nad zatoką La Concha, którą królowa odkupiła od hrabiego Moriany. Budowa pałacu została ukończona w 1893 roku. W 1920 roku dobudowano nowy budynek Pabellón del Príncipe (Pawilon Księcia). Po śmierci Marii Krystyny w 1929 roku pałac odziedziczył jej syn król Hiszpanii Alfons XIII. W 1931 roku w czasach II Republiki Hiszpańskiej posiadłość została skonfiskowana przez rząd, a w sierpniu 1933 roku przeszła w ręce Rady Miasta San Sebastián pod warunkiem, że będzie służyła jako letnia rezydencja Prezydenta Republiki oraz że część obiektów zostanie wykorzystana na cele edukacyjne i kulturalne.