W 2. połowie XVII wieku wraz z rozwojem reformy katolickiej, coraz częściej na wynik wojny mieli wpływać święci i aniołowie, a nawet Maria z Nazaretu, którzy mogli nawet bezpośrednio włączyć się do prowadzonych walk. Doprowadziło to do kultywowania praktyk o charakterze religijno-magicznym, m.in. sprowadzając cudowne obrazy do obozu wojskowegoKarol Łopatecki, Koncepcja Boga – Pana Historii wśród żołnierzy Rzeczypospolitej na przełomie XVI i XVII wieku, [w:] Religia wobec historii, historia wobec religii, red. E. Przybył, Kraków 2006, s. 367-369.
W XIX i XX stuleciu idea ta ulega marginalizacji, ale jej odzwierciedleniem była Bitwa Warszawska, która przez niektóre środowiska była nazywana „Cudem nad Wisłą”R. Bartnicki, Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej jako dar bożej opatrzności, "Warszawskie Studia Teologiczne", s. 211-218, nawiązując do koncepcji "Boga – Pana Historii".
Przypisy
Bibliografia Urszula Augustyniak, W służbie hetmana i Rzeczypospolitej. Klientela wojskowa Krzysztofa Radziwiłła (1585-1640), Warszawa 2004. Karol Łopatecki, Koncepcja Boga – Pana Historii wśród żołnierzy Rzeczypospolitej na przełomie XVI i XVII wieku, [w:] Religia wobec historii, historia wobec religii, red. E. Przybył, Kraków 2006, s. 360-370.
Kategoria:Tradycje Wojska Polskiego Kategoria:Wierzenia