Wanda Drozdowska (ur. 8 grudnia 1926 w Łodzi, zm. 6 lipca 1998 tamże) – polska socjolog, filozof, etnograf, kustosz Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi.

Życiorys Urodziła się w inteligenckiej i dwuwyznaniowej rodzinie. Matką była Łucja Ast (ewangeliczka), która na początku zajmowała się domem, a po wojnie wykonywała obowiązki księgowej w łódzkich zakładach przemysłowych. Ojcem był Wacław Drozdowski, który pracował jako rysownik i dziennikarz. Chrzciny Wandy (1928) odbyły się w ewangelickiej parafii św. Trójcy w Łodzi.

W 1934 zaczęła edukację w szkole podstawowej im. Emilii Plater, do wybuchu wojny ukończyła pięć klas. Została wysiedlona razem z matką i ciotką w 1940 do podłódzkiej wsi, ojca wywieziono na teren Niemiec do Oldenburga. Podczas okupacji pracowała w szwalni. Po zakończeniu wojny kontynuowała naukę w łódzkim Prywatnym Gimnazjum i Liceum im. Z. Pętkowskiej i W. Macińskiej. W 1947 zdała maturę i zaczęła studiować socjologię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego, w tym czasie zainteresowała się etnografią. Brała udział w badaniach nad pasterstwem pod kierownictwem prof. Kazimiery Zawistowicz- Adamskiej we wsi Ratułów na Podhalu.