Pozostali komandosi przybyli na miejsce i zarządzili pierwszą pomoc dla kpr. Djupdraeta. Jego rana była tak ciężka, że postanowili go pozostawić w chacie. Reszta żołnierzy podzieliła się na dwie grupy, aby uniknąć niemieckich oddziałów poszukiwawczych i tak ruszyła dalej w górę. Pierwsza grupa, składająca się z O’Briena, Granlunda, Fairclougha i Trigga, udała się na północ wokół gór. Druga grupa, z Blackiem, Houghtonem, Smithem, Chudleyem, Curtisem, Abramem i Makehamem wybrała drogę południową. Druga grupa została odkryta przez Niemców, którzy otworzyli ogień, raniąc Houghtona w prawe ramię; otoczeni komandosi zostali zmuszeni do poddania się. Grupa O’Briena rozpadła się, Granlund wyruszył sam; ostatecznie wszyscy dotarli do Szwecji bez dalszych trudności i zostali repatriowane samolotami na lotnisko RAF Leuchars. Kpr. Djupdraet zmarł z ran w norweskim szpitalu, trzy dni po rajdzie. Pozostałych siedmiu jeńców wojennych wysłano do Niemiec.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja Musketoon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.