Podłączając zapalnik z 30-minutowym opóźnieniem, czekali, aby usłyszeć odgłos wybuchów wewnątrz zakładu, co było sygnałem do aktywacji założonego tam zapalnika.
Pozostałych dziewięciu komandosów wyruszyło na tyły elektrowni; siedmiu weszło do hali maszynowej, pozostawiając dwóch ludzi na straży. Komandosi w elektrowni odkryli, że Niemcy opuścili sterownię i tylko norweski inżynier był wówczas na służbie. Sierż. Smith i szer. Fairclough zostali wyznaczeni do zainstalowania materiałów wybuchowych pomiędzy maszynami w elektrowni, a pozostali komandosi zlokalizowali obszar, w którym pracowali i spali norwescy robotnicy. Zebrano cywilnych pracowników i kazano im opuścić elektrownię tunelem o długości ponad 1,6 km, który był jedyną drogą lądową pomiędzy stacją a wioskami wokół fiordu. Zbliżając się do tunelu, kpr. Granlund zabił niemieckiego strażnika, lecz drugiemu udało się zbiec tunelem, aby podnieść alarm. W celu opóźnienia przybycia niemieckich posiłków, komandosi zostawili bomby dymne w tunelu.