Zaangażował się w działalność polityczną we Włoskiej Partii Liberalnej, został m.in. sekretarzem generalnym jej młodzieżówki Gioventù Liberale Italiana (1962–1964). W ramach ugrupowania był sekretarzem w prowincji Caserta (1964–1970), regionie Kampania (1981–1985) oraz zastępcą sekretarza generalnego (1970–1980). Od 1960 do 1972 zasiadał w radzie gminy Sessa Aurunca, później obejmował fotel radnego Cellole i prowincji Caserta. Od 1975 do 1980 był członkiem rady nadzorczej RAI-TV. W 1984 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego, mandat uzyskał 8 kwietnia 1987 w miejsce zmarłego Rosario Romeo. Przystąpił do frakcji liberalno-demokratycznej, należał m.in. do Komisji ds. Instytucjonalnych oraz Komisji ds. Polityki Regionalnej i Planowania Regionalnego. Po odejściu z parlamentu pracował w państwowym urzędzie audytowym, a od 1991 do 1993 kierował prowincjonalnym oddziałem Czerwonego Krzyża.
Jego imieniem nazwano ulice w kilku miastach. W 2018 jego córka Cristina została burmistrzem Cellole.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Neapolu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Liberalnej Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy publicyści Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 1997