Stanisław Wolak (ur. 20 maja 1891 w Drohobyczu, zm. 20 kwietnia 1919 na Persenkówce) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys thumb|Stanisław Wolak ze swoim plutonem oraz ze zdobytym karabinem maszynowym Syn Józefa i Marii z domu Moskalewicz, urodzony 20 maja 1891 w Drohobyczu za: . Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Ukończył gimnazjum. Pracował jako urzędnik prywatny.

W 1913 został wcielony do armii austriackiej, gdzie otrzymał przydział do 57 pułku piechoty. Podczas I wojny światowej wraz z tym pułkiem walczył na froncie rosyjskim. Został ranny, a u kresu wojny pełnił służbę na poczcie na dworcu głównym we Lwowie. 1 listopada 1918 wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej, walcząc w stopniu podporucznika – pomimo tego, że z uwagi na chorobę serca nie był zobowiązany do służby wojskowej. 2 listopada kierowany przez niego oddział wraz z oddziałami Romana Abrahama i Wojciecha Kułakowskiego zaatakowały dworzec kolejowy, zajmując magazyn broni i amunicji. 5 listopada współkierował (według komunikatu Naczelnej Komendy WP wraz z ppor.