Wojciech Kułakowski (ur. 17 lutego 1888 w Starymieście, zm. 7 listopada 1918 we Lwowie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Teresy z domu Rainczuk, urodzony 17 lutego 1888 w Starymieście, w ówczesnym powiecie podhajeckim Królestwa Galicji i Lodomerii..Według innych urodził się w 1892 w Podhajcach, zob. . za: . Gimnazjum ukończył w Brzeżanach i tam też należał do tajnych organizacji uczniowskich. Następnie zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.
Podczas I wojny światowej był oficerem c. k. armii, służył w szeregach 55 pułku piechoty. Ponadto działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a latem 1918 został zaprzysiężony do organizacji Polskie Kadry Wojskowe za: . W listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. 1 listopada obsadził swoim plutonem koszary na Janowskim. Dowodził wtedy oddziałem operującym na ulicy Kordeckiego. W dniu 2 listopada kierowany przez niego oddział wraz z oddziałami Roman Abrahama i Stanisława Wolaka zaatakowały dworzec kolejowy, zajmując magazyn broni i amunicji. W stopniu podporucznika dowodził oddziałem, który wraz z innymi jednostkami w dniach 2–3 listopada 1918 zdobyli ulicę Bema.