W ostatnich słowach obawiał się jedynie o polskich obrońców Lwowa, mówiąc: „czy nasi się utrzymają, czy nasi się obronią”.
Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (katakumba V, miejsce 2).
We wspomnieniach Romana Abrahama podporucznik Wojciech Kułakowski był jednym z dzielniejszych oficerów obrony Lwowa, zaś Czesław Mączyński określił go słowami: najdzielniejszy z dzielnych oraz bohater nad bohatery.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3204 – pośmiertnie, 10 sierpnia 1922 (wymieniony wśród odznaczonych żołnierzy późniejszego 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich, dekoracja dokonana 17 kwietnia 1921 we Lwowie przez gen. broni Tadeusza Rozwadowskiego) Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”..
Upamiętnienie Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 jednej z ulic we Lwowie nadano imię Wojciecha Kułakowskiego.
Przypisy
Bibliografia