Jan Włodzimierz Hołowiński (ur. 10 stycznia 1892 w Wadowicach, zm. 29 kwietnia 1960 w Gdyni) – polski inżynier, urzędnik, współtwórca i znawca polskiej gospodarki morskiej, jeden z twórców portu w Gdyni.
Życiorys Urodził się 10 stycznia 1892 w Wadowicach. Ukończył studia na Wydziale Komunikacyjnym Politechniki Lwowskiej uzyskując tytuły magistra i inżyniera. Po I wojnie światowej przez pewien czas był starszym asystentem na macierzystej uczelni. Następnie podjął pracę w sektorze gospodarki morskiej. Od 1925 pracował w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowej (DOKP) Gdańsk, zajmując się kwestiami kolejowej obsługi portów.
Po powstaniu w 1927 Polsko-Skandynawskiego Towarzystwa Okrętowego „Polskarob” w Gdyni (które w imieniu największego w Polsce hurtownika w handlu węglem Robur utworzyło w porcie gdyńskim Basen Węglowy, bazę przeładunkową węgla dla sześciu posiadanych rudowęglowcówPolskarob, Polsko-Skandynawskie Towarzystwo Transportowe w Gdyni), został w nim pierwszym prokurentem. W przedsiębiorstwie odpowiadał za inwestycje i sprawy przeładunkowe, a do jego zadań należało wdrażanie właściwych rozwiązań technicznych i organizacyjnych w celu uzyskania wysokiej jakości pracy obiektów portowych. W tym celu w firmie „Demag” w Duisburgu zakupił pierwszą w Europie wywrotnicę wagonowąRozważna i romantyczna, Polityka, 4 listopada 2009.