Pua Rakowska (ur. 1865 w Białymstoku, zm. 1955 w Izraelu) – działaczka syjonistyczna, przywódczyni żydowskiego ruchu feministycznego w Polsce, pedagożka, tłumaczka.
W 1940 roku, spisała swoje wspomnienia, wydane w Argentynie w 1954 roku, a w 2003 roku wydane w wersji angielskiej pod tytułem My life as a radical Jewish woman. Memoirs of a Zionist Feminist in Poland.
Pochodzenie i wykształcenie Pua Rakowska urodziła się w 1865 roku w religijnej żydowskiej rodzinie w Białymstoku, jako pierwsze z piętnaściorga dzieci. Ojciec, Menahem Mendel, był zamożnym kupcem-hurtownikiem, pochodził z rabinackiej rodziny szczycącej się 36 pokoleniami rabinów. Rakowska czuła się blisko związana ze swoją babcią ze strony matki, Jente Sara, przedsiębiorczą kobietą, która z sukcesem samodzielnie prowadziła interesy w okolicach Białegostoku.
Pomimo że Rakowska dorastała w tradycyjnym, żydowskim patriarchalnym środowisku, otrzymała nie tylko religijne, ale i świeckie wykształcenie – uczyła się najpierw w chederze, a od 7 roku życia w prywatnej żydowskiej szkole z wykładowym językiem rosyjskim. Równolegle, w ramach edukacji domowej, otrzymywała lekcje Tory, co było rzadkie w przypadku edukacji dziewcząt.