Pozostała tam rok, a podczas swojego pobytu, obok działalności pedagogicznej, zajmowała się założeniem w Palestynie komórki świeżo powstałej w Londynie Międzynarodowej Syjonistycznej Organizacji Kobiet.
Po powrocie do Polski Pua Rakowska aktywnie udzielała się w Yiddishe Froyen Asosiatsiye (Y.F.A.) – Żydowskim Stowarzyszeniu Kobiet, którego była jedną z założycielek. Objęła posadę Sekretarza Stowarzyszenia, a także reprezentowała Stowarzyszenie w Żydowskiej Radzie Narodowej. Walczyła o realizację praw kobiet, w tym przyznanych od 1918 roku praw wyborczych, do których niechętnie odnosiły się żydowskie środowiska ortodoksyjne. Cele Y.F.A. obejmowały także kształcenie żydowskich kobiet, zwłaszcza z biedniejszych środowisk, włączenie ich w życie zawodowe i społeczne oraz wzrost ich świadomości obywatelskiej. Y.F.A. odgrywa istotną rolę w przygotowaniu zawodowym kobiet do pracy w Palestynie. W 1924 podjęła pracę w Biurze Palestyńskim, powołanym do organizacji żydowskiej emigracji do Palestyny. Jest to czas czwartej aliji (1924-1931) i okres intensywnej emigracji. W 1935 zdecydowała się na ponowny wyjazd i osiedlenie się w Palestynie.