W mieście zastosowano szachownicowy układ ulic, charakterystyczny dla późnego średniowiecza, aczkolwiek zniekształcony nieco przystosowaniem do miejscowych warunków terenowych. W układzie można wyróżnić pięć bloków zabudowy o przebiegu równoleżnikowym. W centrum wytyczono rynek o wymiarach 45x65 m, z wychodzącymi z jego narożników ośmioma ulicami.
800px|mały|center|Piotrków w 1657 na sztychu Erika Dahlbergha
Mury miejskie
mały|Odrys widoku Rynku sprzed pożaru w 1786. mały|Kościół i kolegium jezuickie (grafika z ok. 1800) thumb|Ratusz w XIX w. thumb|Ul. Konarskiego i kościół jezuicki (ok. 1870) mały|Panorama miasta od strony południowo-zachodniej (ok. 1877) mały|Okolice Rynku (ok. 1933) mały|Wieże kościołów i dachy Starego Miasta przed 1939
Budowę murów miejskich, zapoczątkowaną być może za panowania Kazimierza Wielkiego, ukończono do schyłku XIV wieku. Mury miały grubość 1,8 m oraz wysokość 5 m. Ich długość wynosiła 1050 m. Opis z 1629 wymienia w murach 10 baszt. Miasto posiadało trzy bramy – na wschodzie Brama Wolborska (ul. Grodzka), na zachodzie Brama Sieradzka (ul. Sieradzka), na południu Brama Krakowska (ul. Krakowskie Przedmieście).