Tego typu analiza jest zazwyczaj konieczna do oznaczenia tego i innych gatunków koźlarzy.
Ogólnymi cechami budowy podobny do koźlarza babki (Leccinum scabrum). Cechy różniące: kapelusz szarobrązowy, z wiekiem coraz bardziej szary i z bardzo lekko zielonkawym odcieniem, trzon biały z łuskami o barwie od brązowej do ciemnoszarobrązowej, miąższ bardzo blady czerwonawy, po przecięciu niebiesko-zielony u podstawy. rośnie na bardziej podmokłych siedliskach.
Kolejnym podobnym gatunkiem, który może być pomylony z Leccinum schistophilum jest L.cyaneobasileucum, który również posiada niebieskie przebarwienia w podstawie trzonu i może występować na torfowiskach, jednak, jest większy, ma charakterystyczny szarawy kolor kapelusza oraz bardziej wełniste łuseczki na trzonie.
Występowanie i siedlisko Jest to niedawno (w 1981 r.) zdiagnozowany przez Marcela Bona nowy gatunek. Do 2019 r. podano jego występowanie w niektórych krajach Europy. Brak go w wykazie wszystkich grzybów wielkoowocnikowych Polski Władysława Wojewody (2003). Jego występowanie w Puszczy Białowieskiej podają Gierczyk i in. w 2015 r.