W efekcie zaprezentowali następujący kladogram (uproszczono):
W obrębie Caenagnathidae lokuje on Anzu przy Caenagnathus collinsi, w obrębie Caenagnathinae.
Poniższy kladogram obrazuje umiejscowienie rodzaju w świetle badań Atkinsa-Weltmana i innych przy okazji opisu nowego rodzaju Eoneophron z 2024:
Rozmieszczenie geograficzne i paleoekologia Pozostałości Anzu znaleziono w USA, w Dakocie Północnej i Południowej, wśród skał formacji Hell Creek datowanej na mastrycht pod koniec kredy. Holotyp znaleziono wśród średnio- do gruboziarnistych zielonkawoszarych mułowców, stanowiących pozostałość po niskoenergetycznych procesach odkładania się osadów na równinie zalewowej. Kości doznały nieznacznego przemieszczenia. Towarzyszący mu okaz znaleziono 100 m dalej i stratygraficznie 3,5 m niżej, w średniej ziarnistości żółtawobrązowych, cementowanych kalcytem mułowcach o istotnych pozostałościach materii organicznej, wytworzonych również przez niskoenergetyczne procesy na równinie zalewowej, na bagnistym terenie, o czym świadczy dodatek węgla. Kości Anzu znaleziono pośród pozostałości mniejszych zwierząt, jak muszle mięczaków czy kości drobnych kręgowców.