Dwa szkielety, CM 78000 i CM 78001, przechowywane są w Sekcji Paleontologii Kręgowców Carnegie Museum of Natural History w Pittsburghu, natomiast trzeci, MRF 319, znajduje się pod opieką Marmarth Research Foundation w Marmarth w Dakocie Północnej.
W 2000 o znalezisku wspomnieli Triebold i Nussowie, w 2006 Schachner i współpracownicy, w 2011 Lamanna i inni. Pomimo tego szkieletów wciąż nie opisano szczegółowo.
W 2014 Matthew C. Lamanna, Hans-Dieter Sues, Emma R. Schachner & Tyler R. Lyson podjęli się opisu nowego rodzaju dinozaura.
Budowa thumb|left|Szkielet Anzu Anzu osiągał długość 3,5 m i wysokość w biodrach 1,5 m. Na podstawie obwodu kości udowej masę okazu CM 78000 oszacowano na 193 kg jedną metodą, inną zaś na 247,8 kg bądź 299,5. Oznacza to, że dorosłe Anzu ważyły za życia jakieś 200–300 kg. Był znacznie większy od swego bliskiego krewnego cenagnata, a z owiraptorozaurów przewyższał go jedynie Gigantoraptor.
Czaszka Anzu jest wąska, głęboka.
Kłykieć potyliczny szerszy był od otworu wielkiego, co stanowi cechę diagnostyczną Anzu. Być może wynika to z dużych rozmiarów zwierzęcia.