Ludwik Garyga (ur. 15 sierpnia 1901 w Skomlinie, zm. 8 grudnia 1938 w Warszawie) – porucznik Wojska Polskiego, kawaler Order Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Tomasza i Józefy z Froniów w Skomlinie.

Na początku 1918 wstąpił do POW. Po odzyskaniu niepodległości został żołnierzem 9 kompanii, III batalionu 27 pułku piechoty z którym brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Pełnił też służbę w ochronie granicy z Niemcami i Czechosłowacją (1919–1920). Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku jako żołnierz zawodowy i ukończył Szkołę Podchorążych w Bydgoszczy. Zakończył służbę w wojsku z powodów zdrowotnych w lutym 1929 i został naczelnikiem poczty w Radzyminie. Zmarł jako kawaler 8 grudnia 1938 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A19-5-11)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

W historii 27 pułku piechoty z 1929 roku jest opisany w następujących słowach: „Szeregowiec Ludwik Garyga, celowniczy ręcznego karabinu maszynowego w plutonie sierżanta Szczęsnego, bardzo dzielnie i przytomnie zachowywał się w czasie walki;