byłem już proboszczem bakałarzewskim, chociaż objąłem parafię dopiero 1 sierpnia. W lipcu zastępował mnie wikariusz ks. Jan Śliwowski. Do Bakałarzewa przyjechałem 30 lipca. Przywiózł mnie mieszkaniec Bakałarzewa, p. Antoni Cimochowski, członek komitetu budowy kościoła [...]. Deszcz padał całą drogę – z Suwałk do Bakałarzewa. Na plebanii bakałarzewskiej powitał mnie ksiądz Jan Śliwowski i p. Stanisław Szafranowski, który na dwa dni wcześniej przyjechał z rzeczami i zdążył już je rozpakować i rozlokować. W niedzielę 4 sierpnia 1935 r. procesjonalnie, w obecności ks. prałata i dziekana z Suwałk, ks. Bolesława Gumowskiego, i ks. Franciszka Kiewlaka, wprowadzili mnie parafianie do kościoła drewnianego. [...] wszedłszy na ambonę, powitałem parafian; w krótkich słowach przedstawiłem plan pracy i sposób postępowania i realizacjiR. Jałbrzykowski, Budować kościół w …, oprac. A. Matusiewicz, „Jaćwież” 2001, nr 16, s. 43.. Okres bakałarzewski w życiu i pracy duszpasterskiej ks. Jałbrzykowskiego to przede wszystkim czas poświęcony dokończeniu budowy kościoła w Bakałarzewie. 14 czerwca 1936 roku świątynia została uroczyście poświęcona, a rok później tj. 6 czerwca 1937 roku oficjalnie konsekrowana przez ówczesnego biskupa Stanisława Kostkę Łukomskiego. Dzięki staraniom ks.