Były kierowane do młodzieży, którą autor chciał kształcić na cnotliwych obywateli.
Porządek fizyczny i moralny stanowiły dla niego jedność, rządzącą się określonymi prawami. Ludzie mają naturalne potrzeby (m.in. dążenie do szczęścia) i możliwości. Wynikają z tego określone prawa moralne oraz "należytości i powinności", które zestawiał w porównawczych tabelach. Dotyczyły one m.in. równości, własności, obowiązku pracy, zniesienia niewolnictwa i poddaństwa, zwalczania próżniactwa. Jego prace zawierają też rozbudowaną argumentację z zakresu etyki cnót.
Markiewicz był zwolennikiem oświeceniowej idei postępu. Jedną z naczelnych powinności było dążenie do rozumu oświeceniowego, w czym ważną rolę odgrywały nauki i sztuki. Krytykował w tym Rousseau, dla którego nauki i sztuki były źródłem moralnego zepsucia ludzkości.
Dzieła (1809) Moralność w wykładzie prawa przyrodzonego, Kraków; (1818) Nauka obyczajowa o obrzydzeniu występków, wad i przesądów, a zamiłowaniu prawdy, cnoty i przymiotów towarzyskich do ukształcenia młodzieży na dobrych ludzi, obywateli i urzędników stosowana, Kraków.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Andrzeja Markiewicza w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy etycy Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1767 Kategoria:Urzędnicy Księstwa Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1815 Kategoria:Polscy filozofowie prawa