Stanisław Jasiński (ur. 7 maja 1898 w Wieluniu, zm. 1940 w Kalininie) – sierżant Wojska Polskiego, starszy posterunkowy Policji Państwowej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w Wieluniu 7 maja 1898 w rodzinie Ignacego i Marcjanny ze Świtalskich.

Od 17 marca 1917 w szeregach POW. Brał udział w akcjach rozbrajania żołnierzy niemieckich 11 listopada 1918. Był żołnierzem w 4 pułku piechoty Legionów Polskich w Zegrzu oraz 12 kompanii, III batalionu, później też II batalionu 27 pułku piechoty w Częstochowie. Ukończył kurs podoficerski i kurs karabinów maszynowych. Został ranny podczas walk pod Skwirą na Ukrainie. Po zakończeniu służby wojskowej aż do wybuchu wojny w składzie Policji Państwowej w Chorzowie Starym. Aresztowany przez Armię Czerwoną w Równem. Osadzony w Ostaszkowie, zamordowany w 1940 w Kalininie.

Żonaty od 15 maja 1922 ze Stanisławą z d. Kotas. Dzieci: Stanisław (ur. 10.04.1924), Edward (ur. 17.01.1926), Helena (ur. 3.04.1928), Wanda (ur.