Spowodowało to spowolnienie prac: odlew i wykończenie postaci ukończono w kwietniu 1939 r. w Warszawie, ale już w listopadzie została ona zniszczona przez okupantów niemieckich.
Pomnik Pronaszki natomiast najpierw podmyła powódź, a 27 lipca 1939 r. decyzją władz wojskowych makieta została rozebrana, gdyż pomimo protekcji wojska, budowa właściwego, betonowego pomnika nigdy nie doszła do skutku. Ostatecznie pomnik Mickiewicza w Wilnie odsłonięto dopiero w 1984 r.
W późniejszych latach pomnik uznano za jedno z najwybitniejszych dzieł formistycznych, mimo że powstał już po rozpadzie grupy formistów. W 2019 r. historyk dr Aleksander Srebrakowski stanął na czele społecznego komitetu budowy pomnika według projektu Zbigniewa Pronaszki, a projekt poparli prof. Jan Miodek, prof. Grzegorz Strauchold, dr Adolf Juzwenko, prof. Zbigniew Makarewicz i Dolnośląska Izba Architektów. Jako miejsce ustawienia pomnika komitet zaproponował okolice Parku Szczytnickiego i Hali Stulecia we Wrocławiu.
Przypisy
Wilno Kategoria:Architektura w Wilnie Mickiewicz, Wilno Kategoria:Pomniki odsłonięte w latach 20. XX wieku