W rezultacie Wita, przebrana za greckiego markiza, podejmuje próbę uwiedzenia carycy Katarzyny, aby – uzyskawszy wpływ na nią – poprawić sytuację polityczną Rzeczypospolitej. Jednocześnie stacza walki parapsychiczne ze stojącymi rzekomo za władczynią masonami, wśród których prym wiedzie wybitny sadysta d'Arżanow. Przejściowo bohaterka tytułowa odnosi sukcesy, lecz kiedy prowadzona przez nią gra zostaje przejrzana, wobec wyznawanych przez siebie wartości moralnych nie wycofuje się pomimo świadomości, że jej ofiara nie może już zbawić Polski. Zostaje ukrzyżowana jako bluźniercze dzieło sztuki autorstwa d'Arżanowa.
Książę Józef, dowiedziawszy się o tym zdarzeniu, bezkompromisowo obraża carycę i wyzywa na pojedynek d'Arżanowa. Wówczas zostaje uprowadzony przez oddział podległych wolnomularzowi Tatarów, lecz odbija go dosyć przypadkowo załoga jednej z ostatnich poprawnie funkcjonujących stanic kresowych. Zgnębiony, wyjeżdża na zachód Europy.
Interpretacje Imię Wity pochodzi od dantejskiego motywu Vita Nuova (Nowe Życie), sama siebie określa też Wiosenną Polską.