Ostrza jaśniejsze, nierówne. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 0,3–0,7 cm, walcowaty, początkowo pełny, potem pusty, kruchy, z nieco zgrubiałą podstawą. Powierzchnia początkowo biaława, potem brązowawa. Na całej długości jest pokryty włókienkami, czasami tworzącymi kilka stref pierścieniowych. Miąższ Białawy, tylko na szczycie kapelusza cytrynowo ochrowy, w trzonie czasami rdzawy. Nie posiada wyraźnego smaku, lub jest nieco gorzki. Zapach niewyraźny lub nieco stęchły. Cechy mikroskopowe Zarodniki owalne lub fasolkowate, czasami zaopatrzone w dzióbek, 8–14 × 5–7 µm. Podstawki o wymiarach 35–40 × 8–10 µm, jednozarodnikowe lub dwuzarodnikowe. Komórki brzeżne o kształcie cystyd, maczugowate lub gruszkowate, cienkościenne, 25–40 × 10–15 µm. Gatunki podobne Strzępiak słodkogorzki wykazuje dużą zmienność w zakresie wielkości owocników, stopnia włókienkowatości ich kapeluszy i trzonów, oraz wielkości i kształtu zarodników. Albertini i Schwein podają, że istnieją odmiany letnie o kapeluszach z ciemnymi blaszkami i odmiany jesienne o bardziej gładkich kapeluszach. W Polsce zmienność uzależniona jest głównie od warunków siedliskowych. Na glebach piaszczystych na niżu rosną okazy rdzawobrązowe, o cieńszych trzonach i zarodnikach o długości do 10 µm.