Eddie Izzard zaczął swobodnie mówić o swoim cross-dressingu w 1992 roku.

Szekspir używał postaci uprawiających gender bending i/lub cross-dressing w swoich przedstawieniach. Cztery z pięciu głównych postaci kobiecych w jego sztukach były postrzegane jako kobiety przebierające się za mężczyzn i chłopców: Kleopatra w Antoniuszu i Kleopatrze, Portia w Kupcu weneckim, Rosalinda w Jak wam się podoba, Viola w Wieczorze Trzech Króli.

Cross-dressing ma wiele form w różnych sytuacjach i dziedzinach życia, jedną z nich jest drag.

Drag Pokazy drag to występy sceniczne, w których występują drag kings i/lub drag queens. Artyści mogą podczas nich śpiewać, tańczyć, wykonywać stand-up lub lip-sync. Kostiumy i makijaż mogą po prostu upodabniać performera do płci przeciwnej, mogę też służyć parodii lub krytyce stereotypów ról płciowych. Często te „kobiece” lub „męskie” stereotypy i role są przesadzone ze względu na efekt komiczny lub satyryczny, również poprzez makijaż i stroje. Rewie drag zazwyczaj obejmują wyszukane, efektowne kostiumy i występy muzyczne.

Faux drag (lub bio drag) performer to osoba, która występuje w roli płci, z którą się identyfikuje w życiu codziennym, choć zazwyczaj w przesadzonej formie. Na przykład cispłciowa kobieta, która występuje jako drag queen, jest faux queen (analogicznie w wypadku faux kings).

Przypisy

Kategoria:Kultura LGBT Kategoria:Gender studies