Zasięg występowania, ekologia i zachowanie Skalinki tarczowe stwierdzono wyłącznie na dwóch najwyższych szczytach Nowej Gwinei: Puncak Trikora i Jaya. Prócz samego szczytu Jaya skalinki tarczowe obserwowano również w zawierającym go masywie; były obserwowane w Parku Narodowym Lorentz. Prawdopodobnie występują jeszcze na Ngga Pilimsit (znanym wcześniej jako Idenburg).
Skalinki tarczowe odnotowywano na wysokości 3850–4700 m n.p.m. Środowiskiem ich życia są skaliste zbocza i urwiska przy piargach. Występują znacznie powyżej linii drzew. Żywią się owadami. Żerują na ziemi wśród skał, z których rozglądają się po okolicy. Po złapaniu zdobyczy wracają na stanowisko. Są głośne i zwracają na siebie uwagę obserwatora. Przebywają w grupach liczących od 3 do 6 osobników. Dorosłego osobnika karmiącego podlota obserwowano we wrześniu, a intensywne śpiewanie – wskazujące na trwający okres lęgowy – od grudnia do lutego. Poza tym brak informacji o lęgach.