Białe 2 i 3 armie, w teorii skierowane do obrony tego miasta, uległy w znacznej mierze rozkładowiJ. D. Smele, Civil war..., s. 589-590.. Czerwony ruch partyzancki na Syberii w połowie 1919 r. liczył 35-40 tys. ludzi, których do walki przeciwko białym skłoniły nadużycia kołczakowskiej administracji, zła sytuacja ekonomiczna wywołana nieudolnością tejże oraz przymusowy pobór do wojskaJ. D. Smele, Civil war..., s. 594-595.. Sam Kołczak 17 grudnia dotarł pociągiem do Krasnojarska. Wcześniej, 12 grudnia, gen. Władimir Kappel zastąpił Konstantina Sacharowa na stanowisku głównodowodzącego Armii RosyjskiejJ. D. Smele, Civil war..., s. 592..
Przebieg operacji Na 5 Armię Czerwoną składały się 27, 30 i 35 dywizje strzeleckie oraz 26 i 51 dywizje strzeleckie w rezerwie. Łącznie liczyły one 37 tys. żołnierzy, 841 karabinów maszynowych, 125 dział i trzy pociągi pancerne. Z regularnymi wojskami współpracowały partyzanckie siły Piotra Szczetinkina i Aleksandra Krawczenki, których liczebność szacuje się na ok. 30 tys. ludzi, a także oddziały partyzantów operujące w rejonach Jenisejska i Kańska, liczące 12 tys. osóbKrasnojarskaja opieracija [w:] Grażdanskaja wojna i wojennaja intierwiencija w SSSR. Encikłopiedija, Sowietskaja Encikłopiedija, Moskwa 1983..