Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Katowicach-Ligocie (wcześniej uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Wolsztynie) oraz studiów historycznych na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UAM (wcześniejszych studiów na Wydziale Mechanicznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie nie ukończył). Pracę magisterską, której tematem była Rewolucja w Neapolu 1820–21 w świetle prasy poznańskiej, obronił w 1960 roku. Kierownikiem tej pracy był polski historyk Zdzisław Grot. W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Historii Filozofii Uniwersytetu Poznańskiego jako asystent Stefana Kaczmarka.
Rok później ożenił się i przeprowadził do Ostrowa Wielkopolskiego, gdzie otrzymał pracę nauczyciela w I Liceum Ogólnokształcącym. W 1967 roku powrócił ponownie do Poznania, gdzie już jako starszy asystent prowadził badania nad dziejami filozofii w Polsce epoki nowożytnej. Trzy lata później doktoryzował się na podstawie pracy Poglądy filozoficzne Patrycego Przeczytańskiego, którą następnie obronił w 1974 roku. W tym samym roku został adiunktem w UAM. Habilitację otrzymał w 1985 roku na podstawie napisanej dwa lata wcześniej rozprawy zatytułowanej Filozofia społeczna Róży Luksemburg.