Kubohutia czarnoogonowa (Mesocapromys melanurus) – gatunek gryzonia z rodziny hutiowatych. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” dla gatunku Mysateles melanurus zaproponowano nazwę kubohutia czarnoogonowa, lecz już po tej publikacji gatunek został włączony do rodzaju Mesocapromys (skrytohutia). M. melanurus jest roślinożercą. Zamieszkuje we wschodniej części Kuby – w zatoce Malagueta i ujściu rzeki Canto, ale zasięg geograficzny występowania gatunku jest mało znany. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia Mesocapromys melanurus w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek narażony (VU – vulnerable).
Budowa ciała Wzór zębowy I C P M 20 = 1 0 1 3 1 0 1 3 W porównaniu z innymi kubańskimi hutiami M. melanurus ma ciemne futro. Długi włos okrywowy ma wybarwienie ciemnobrązowe lub prawie czarne. Podstawa włosów podszerstka jest jasnobrązowa, a ich końce blond. Sierść szyi i podbródka jest jaśniejsza od tułowia. Część łonowa ma łaty żółtawobiaławego koloru. Ogon jest pokryty długimi czarnymi włosami. Ogon jest chwytny i ma wymiar w przybliżeniu równy 80% długości tułowia wraz z głową. W porównaniu w pozostałymi kubańskimi hutiami M. melanurus ma długi ogon, osiągający nawet ponad 32 cm.